23-01-2013

Vannacht was ik getuige van een séance geleid door Dr. Troch. Hij navigeert als een expert doorheen de noëtische realiteit die ik de Grenslanden noem. Mijn staat van bewustzijn tijdens deze uitzonderlijke gebeurtenis was geheel passief, alsof in een trance. Al mijn concentratie werd opgebruikt om enkel maar in deze grenslanden te vertoeven. Dr. Troch riep wat hij ‘clangenoten’ noemt, zij die hij Malkavian noemt. Al deze termen zijn bedoeld voor ingewijden in deze dualistische droomreizen. Deze postmenselijke creaturen verschenen plotsklaps in de kamer. Achter hun ‘mensenmaskers’ school er overduidelijk een soort rottende kwaadaardigheid. Ik telde 8 verschillende wezens, hoewel er meer in mijn ooghoeken leken te verschijnen. Dr. Troch maande hen aan met de vreemde boodschap om niet betrapt te worden. Betrapt op wat? Volgens mij refereert hij naar het feit dat deze vleesgeworden nachtmerries zich voeden op mensen. Meerdere verdwijningen werden besproken. Ongetwijfeld, te merken aan hun reactie op mijn aanwezigheid, is hun lust om tot binnen de sterfelijke wereld binnen te dringen een bijna constante dreiging tijdens de interactie met deze wezens. Halverwege tijdens deze séance onderging ik, onvrijwillig, een diepere trance. Slechts zelden bereik ik deze hypnagogische staat van bewustzijn en nog nooit beleefde ik deze woeste, uiterst gevaarlijke wereld zo consistent. Ik werd tijdens de séance, met lichaam en ziel, de lucht in getrokken, tot ver boven de daken van de stad. Ik zweefde maar bleef op één welbepaalde plek hangen. Mijn blik dwaalt naar een lichtpunt in de verte, vlak voor me. Het lichtpunt wordt groter en groter tot het is getransformeerd in een gigantische vuurbal die voor me hangt. Het voelt niet als vuur en ik verbrand niet, maar een panische angst overvalt me. Ik weet dat als ik nog een minuut langer in deze wereld vertoef mijn geest voorgoed verloren zal zijn. Met een schok bevond ik me terug in de séance. De meeste creaturen waren verdwenen buiten één die Dr. Troch leek te willen intimideren. Mijn meester wimpelde hem af. Ik vertelde Dr. Troch over wat ik nu geloof een visioen te zijn. Hij vertelt me dat, volgens zijn logboeken, het niet de eerste keer is dat ik me in deze diepe noëtische realiteit bevond. Wat ik hem vertel lijkt de som te zijn van fragmentarische transcripties die hij voorheen heeft opgeschreven. Wat mijn expeditie in deze wereld tot nu toe heeft betekent is nog steeds een raadsel. Binnen enkele nachten is het ‘Elysium’, een term voor ingewijden die doelt op een ritualistische samenkomst van deze postmenselijke creaturen. Een bestiale vrouwelijke heks wordt hier aanbeden, een fantoom die sterker is dan de andere wezens en daarom het recht heeft offers te vragen. Wie, of wat, het nieuwe bloedoffer zal worden lijkt de onuitgesproken vraag in deze Grenslanden.

02-01-2013

Gisteren bevond ik me in wat ik zou moeten beschrijven als een wereld die zich tussen het fysieke domein en een turbulente innerlijke noëtische realiteit plaatst. Ik zal deze plek ‘de grenslanden’ noemen. De enige reden waarom ik deze plaats kan waarnemen is omdat Dr. Troch me geleerd heeft door mijn dromen heen te kijken, tot in de grenslanden waar ik actief kan communiceren met de ‘mensen’ die daar bestaan. Ik doe dit slechts zelden want ik geloof dat deze grenslanden buitengewoon gevaarlijk zijn. Ze zijn namelijk bewoond door de doden die radicale transformaties ondergaan. Ik zou niemand aanraden deze grenslanden proberen binnen te dringen. Wat daar lijkt plaats te vinden is de graduele ontbinding van de menselijke natuur, een soort verscheurend proces dat lichaam en ziel uit elkaar drijft. In deze grenslanden heb ik ‘mensen’ gezien in verscheidende stages van transformatie, sommige die zelfs een hybride vorm hebben gekregen omdat hun menselijke zelf de snelheid van de veranderingen niet kan bijhouden. Terwijl ik geloof dat vele onverklaarbare gebeurtenissen, zoals succubi en buitenaardse ontvoeringen, vaak plaatsvinden in deze grenslanden geloof ik ook dat deze postmenselijke creaturen zich kunnen manifesteren in de fysieke realiteit. Ik zou zelfs zeggen dat deze wezens de wetten van de fysische wereld kunnen aanpassen als ze daar genoeg energie voor hebben. Mijn vermoeden is dat zij mensen gebruiken als ankerpunten en zich enkel kunnen manifesteren dankzij een obsessie of geloof in hen. Daarom vermommen zij zich als buitenaardse wezens, vampieren en andere nachtmerries. Vaak spreken deze creaturen in wat ik een ‘droomtaal’ noem; met termen en woorden die enkel betekenis hebben voor de ingewijden. Zeggen dat deze ervaringen slechts een droom zijn zou nefast zijn voor ons begrip over noëtische structuren in onszelf en de wereld. Er is geen ‘maar’; de dood en de droom zijn de enige doorgangen tot deze wereld. (Met droom bedoel ik elke hypnagogische staat van bewustzijn.) Ik geloof nu dat deze wezens mensen zijn die zijn gestorven. Mogelijk ondergaan zij een degeneratieve transformatie omdat, in plaats van verder in het noëtische domein te reizen, zij blijven hangen in deze ‘grenslanden’ en opnieuw de sterfelijke wereld proberen binnen te dringen. Het is mijn persoonlijke ervaring dat deze wezens voyeuristisch, territoriaal, seksueel en wraakzuchtig zijn. Ik wil zelf niet ingaan op het angstwekkende idee dat zij verantwoordelijk kunnen zijn voor gevallen van menselijke mutilatie en deze epidemie van vermiste personen in dit land, en over geheel de wereld. Onderzoek enkel met uitzonderlijke voorzichtigheid.